Çalışarak hayatını sürdüren insanlar ve doğa hiçbir zirvenin kapanış bildirisini değil, yalnızca sonuçlarını dikkate alıyor. İcraat ve adalet bekliyor.
COP31 için devlet başkanları, bakanlar, uluslararası kuruluşlar, şirketler, sivil toplum temsilcileri ve binlerce katılımcı yine bir şehrin belirli bir kısmına toplandı. Seneye aksilik olmazsa yine toplanacaklar. İddia ise “Daha yaşanabilir bir dünya inşa etmek”.
Tam burada sormamız gereken sorular var. Burada toplananlar dünyayı kurtarmaya mı çalışıyor yoksa dünyayı kurtarmaya çalışıyor görünmenin ekonomik ve politik getirilerini mi yönetiyor?
Çünkü çağımızda çevrecilik, giderek bir davranış biçiminden ziyade bir temsil biçimi haline getirildi. İklim politikalarının başarısı bazen azaltılan karbon emisyonlarıyla değil, düzenlenen zirvelerle, verilen fotoğraflarla, yayımlanan bildirilerle ve kullanılan yeşil renkli kurumsal logolarla ölçülüyor.
Buna performatif çevrecilik denilebilir belki de, günümüzde “her şeyin” bu sınanmadan geçtiği koşullarda.
Çevreciliğin bir eylem olmaktan çıkıp sahne performansına dönüştüğü zamanlarda…
COP toplantıları, iklim krizinin uluslararası diplomasiye taşınması açısından kuşkusuz önemli. Ancak yıllardır devam eden zirvelerin ardından hala aynı temel sorularla karşı karşıyayız.
Antalya’daki COP31’in “Uygulama COP’u” olarak tanımlanması bu açıdan oldukça önemli. Zira artık dünyanın yeni vaatlerden çok, geçmiş vaatlerin gerçekleşmesini görmeye ihtiyacı var.
Yorum Yap